Jim van der Sluis heeft kanker gehad en bebeklimt op 1 september de Mont Ventoux. 'Ik zal blijven strijden tegen kanker. Op naar de top en opgeven is geen optie. De vorige zin is mijn leus en strijdkreet geworden.'

'Toen ik 11 jaar oud was is er bij mij toevallig kanker geconstateerd (non Hodgekin), na een ziekenhuisopname in Alkmaar, waar het gezwel werd weggehaald ben ik voor verder onderzoek doorverwezen naar het Emma Kinder Ziekenhuis te Amsterdam.' 

'Na 6 weken onderzoek is het behandel plan samen gesteld en Jim onderging een chemo kuur. Ik heb de ziekte als heftig ervaren, maar ook de tijd in het Emma als leuk ervaren. Nadat de vijf jaren verstreken zijn, en de intensieve controle stopt ebt de zieke langzaam weg, je irriteert je er wel mateloos aan als mensen het K woord als schelwoord of als stopwoord gebruiken, en ik zeg er altijd wat van als ik het hoor.'

'De jaren verstrijken en de ziekte ebt steeds verder weg, je geeft wel vet aan de collecte en doen een maandelijkse afschrijving maar toch gaat de ziekte verder op de achtergrond zitten. Totdat hij kneiterhard binnenkomt in onze familie, er wordt bij mijn vader kanker geconstateerd. Twee tumoren in zijn hoofd, een mega in zijn longen en een in de nieren. een grotere klap kan je je niet krijgen, mijn eigen vader.'

'Samen met mijn moeder mijn steun in toen ik ziek was. Mijn broers en zussen ....ze stonden altijd klaar voor mij. En nu heeft die ziekte mijn vader te pakken, erger nog mijn vader zal waarschijnlijk mijn rit naar de Mont Ventoux niet op aarde meemaken. Nog geen twee weken later de volgende klap, ook mijn vaders oudste kleinkind (mijn oomzegger) heeft kanker.'

Wij als familie gaan de strijd aan en een ieder doet dat op zijn eigen manier.