Geruisloos genieten in Giethoorn

 ‘Gefeliciteerd! U bent winnaar van 1 dag fluisterboot varen in Giethoorn, aangeboden door Recreatiebedrijf Geythorn’. Een leuk bericht om op een zonnige vakantiedag te ontvangen. Zo vaak win ik geen prijs, maar deze keer is het dus raak in de maandelijkse verloting van Stichting Mont Ventoux. En dan begint het te regenen...

Maar niet getreurd: er staat geen uiterste houdbaarheidsdatum op het winnende lot. En ik ben geduldig. Een maand en veel regenachtige dagen later is het eindelijk zover: tijd voor een middagje geruisloos genieten. In prettig gezelschap, want mijn vriendin wil ook mee. Het bedienen van de electrische buitenboordmotor laat ze graag aan mij over; je hebt werkpaarden en raspaarden. We krijgen een routekaartje mee, maar ook zonder het kaartje zullen we niet verdwalen. De verschillende routes staan overal keurig met pijltjes langs de waterkant aangegeven. Wij kiezen voor de gele route. Zeven afwisselende kilometers, die ons niet alleen door het karakteristieke dorp met de vele steile houten brugjes zullen voeren, maar ook over het Bovenwiede en door de wuivende rietmoerassen van De Wieden aan de overkant. Giethoorn ken ik vooral van het schaatsen op natuurijs in de winter. En de erwtensoep met rookworst daarna in Paviljoen Smits. Beslagen ruiten, want propvol. De laatste keer dat ik met een bootje door de Dorpsgracht ben gevaren, moet ik nog een klein ventje zijn geweest. Ergens in de vorige eeuw. Van toen kan ik mij nog de drukte op het water herinneren.

Gezellig druk is het ook nu weer. Japanse en Italiaanse toeristen, die wij op het Binnenpad passeren, kijken hun ogen uit in ‘Hollands Venetië’. Eenmaal geïnstalleerd in ons fluisterbootje is het eerst nog opletten geblazen op de Dorpsgracht. Het mag dan wel eenrichtingsverkeer zijn, maar niet iedereen vaart even hard. De sfeer blijft gemoedelijk. De eenden trekken zich niets van alle drukte aan en dobberen mee op de boeggolfjes. Als we een molen zonder wieken zijn gepasseerd, buigt onze route zich af naar rechts en varen we de Molsvaart op. Grasland links, rietland rechts. Na nog een bocht opent zich een prachtig panorama voor ons. Zeilpunters varen op het Bovenwiede met op de achtergrond groene eilandjes. Daarboven een indrukwekkende wolkenhemel waar de zon vriendelijk doorheen schijnt. Wij varen naar de oever tegenover ons, waar we aanleggen om wat te eten en te drinken. Ondertussen genietend van het schitterende, weidse uitzicht. Na deze pauze vervolgen we onze tocht. Via de Paasloërvaart varen we het natuurgebied van De Wieden in. Voor het eerst zijn we even helemaal alleen. Bijna alleen, want eenden peddelen nieuwsgierig naar ons toe en libelles vliegen voor ons uit. Sierlijke, kleine helikopters. Na een flinke lus via de Hoosjesgracht zien we door een opening in het riet het Bovenwiede weer. Via de zuidelijke oever varen we de Volkensvaart in, terwijl de middagzon langzaam naar de horizon zakt.

Zwaluwen scheren vlak over het water, vangen vliegjes. Nog een klein eindje over de Dorpsgracht, ondertussen genietend van de schitterende doorkijkjes links en rechts van ons, en dan zijn we alweer aangekomen bij ons vertrekpunt. Het geruisloze rondje Giethoorn zit erop. Etenstijd. De terrassen van de restaurantjes langs het Binnenpad vullen zich. Wij vinden een tafeltje voor twee bij Ristorante Fratelli. Pizza, als we dan toch in ‘Hollands Venetië’ zijn.

Egbert Voerman